Swapy ryzyka kredytowego: wprowadzenie

Swapy ryzyka kredytowego: wprowadzenie
16.10.2020
Category: Tego Samego

Swapy ryzyka kredytowego (CDS) to najpowszechniej stosowany rodzaj kredytowych instrumentów pochodnych i potężna siła na rynkach światowych. Pierwszy kontrakt CDS został wprowadzony przez JP Morgan w 1997 r. I do 2012 r., Pomimo negatywnej reputacji w następstwie kryzysu finansowego z 2008 r., Wartość rynku szacowana była na 24,8 bln USD, według Barclays Plc. Wcześniejsze    

W marcu tego samego roku Grecja stanęła w obliczu największej niewypłacalności państwa, jaką kiedykolwiek widziały rynki międzynarodowe, co skutkowało oczekiwaną wypłatą CDS w wysokości około 2,5 mld USD dla posiadaczy. Oto, jak działają swapy ryzyka kredytowego i jak inwestorzy mogą na nich skorzystać.

Jak działają swapy ryzyka kredytowego (CDS)

Umowa CDS obejmuje przeniesienie ryzyka kredytowego obligacji komunalnych, obligacji rynków wschodzących, papierów wartościowych zabezpieczonych hipotecznie (MBS) lub długu korporacyjnego między dwiema stronami. Jest podobne do ubezpieczenia, ponieważ zapewnia kupującemu kontrakt, który często jest właścicielem bazowego kredytu, ochronę przed niewypłacalnością, obniżeniem ratingu kredytowego lub innym negatywnym „zdarzeniem kredytowym”.

Sprzedawca umowy przyjmuje na siebie ryzyko kredytowe, że kupujący nie chce ponosić w zamian za okresową opłatę ochronną podobną do składki ubezpieczeniowej i jest zobowiązany do zapłaty tylko w przypadku wystąpienia negatywnego zdarzenia kredytowego. Należy zauważyć, że umowa CDS nie jest w rzeczywistości powiązana z obligacją, ale zawiera odniesienie do niej. Z tego powodu obligacja będąca przedmiotem transakcji nazywana jest „zobowiązaniem referencyjnym”. Umowa może odnosić się do jednego kredytu lub wielu kredytów.

Jak wspomniano powyżej, nabywca CDS uzyska ochronę lub osiągnie zysk, w zależności od celu transakcji, gdy podmiot referencyjny (emitent) ma negatywne zdarzenie kredytowe. W takim przypadku strona, która sprzedała ochronę kredytową i która przejęła ryzyko kredytowe, musi dostarczyć wartość spłaty kapitału i odsetek, które obligacja referencyjna zapłaciłaby nabywcy ochrony.

Ponieważ obligacje referencyjne nadal mają obniżoną wartość rezydualną, nabywca zabezpieczenia musi z kolei dostarczyć albo bieżącą wartość pieniężną przedmiotowych obligacji, albo faktyczne obligacje sprzedającemu zabezpieczenia, w zależności od warunków uzgodnionych na początku umowy. . W przypadku braku zdarzenia kredytowego sprzedawca ochrony otrzymuje okresową opłatę od kupującego i zyskuje, jeżeli zadłużenie podmiotu referencyjnego pozostaje dobre przez cały okres obowiązywania umowy i nie następuje spłata. Jednak sprzedawca umowy ponosi ryzyko dużych strat w przypadku wystąpienia zdarzenia kredytowego.

Swapy ryzyka kredytowego (CDS)

Zabezpieczanie i spekulacje

CDS ma dwa główne zastosowania, z których pierwszym jest to, że można go wykorzystać jako zabezpieczenie lub polisę ubezpieczeniową przed niewypłacalnością obligacji lub pożyczki. Osoba lub firma, która jest narażona na duże ryzyko kredytowe, może przenieść część tego ryzyka, kupując ochronę w ramach kontraktu CDS. Może to być lepsze rozwiązanie niż bezpośrednia sprzedaż papieru wartościowego, jeśli inwestor chce zmniejszyć ekspozycję, a nie ją wyeliminować, uniknąć uderzenia podatkowego lub po prostu wyeliminować ekspozycję na określony czas.

Drugie zastosowanie polega na tym, że spekulanci „stawiają zakłady” na jakość kredytową konkretnego podmiotu referencyjnego. Ponieważ wartość rynku CDS jest większa niż obligacje i pożyczki, do których odnosi się kontrakt, oczywiste jest, że spekulacja stała się najpowszechniejszą funkcją kontraktu CDS. CDS zapewnia bardzo skuteczny sposób spojrzenia na kredyt podmiotu referencyjnego.

Inwestor, który pozytywnie ocenia jakość kredytową firmy, może sprzedać ochronę i pobierać płatności, które się z nią wiążą, zamiast wydawać dużo pieniędzy na zakup obligacji firmy. Inwestor negatywnie oceniający kredyt firmy może wykupić ochronę za stosunkowo niewielką okresową opłatę i otrzymać dużą wypłatę, jeśli firma nie będzie spłacać swoich obligacji lub ma inne zdarzenie kredytowe. CDS może również służyć jako sposób na uzyskanie dostępu do ekspozycji w terminie zapadalności, które w innym przypadku byłyby niedostępne, uzyskania dostępu do ryzyka kredytowego w przypadku ograniczonej podaży obligacji lub do inwestowania w kredyty zagraniczne bez ryzyka walutowego.

Inwestor może faktycznie powielać ekspozycję obligacji lub portfela obligacji za pomocą CDS. Może to być bardzo pomocne w sytuacji, gdy jedna lub kilka obligacji jest trudnych do zdobycia na otwartym rynku. Korzystając z portfela kontraktów CDS, inwestor może stworzyć syntetyczny portfel obligacji o takiej samej ekspozycji kredytowej i spłatach.

Handlowy

Kontrakty CDS są przedmiotem regularnego obrotu, gdzie wartość kontraktu zmienia się w zależności od rosnącego lub malejącego prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia kredytowego w jednostce referencyjnej. Zwiększone prawdopodobieństwo takiego zdarzenia sprawiłoby, że umowa byłaby bardziej warta dla kupującego ochronę, a bezwartościowa dla sprzedającego. Odwrotna sytuacja zachodzi, gdy prawdopodobieństwo zdarzenia kredytowego maleje.

Inwestor na rynku może spekulować, że jakość kredytowa podmiotu referencyjnego pogorszy się kiedyś w przyszłości i kupi ochronę na bardzo krótki okres w nadziei na skorzystanie z transakcji. Inwestor może wyjść z umowy, sprzedając swoje udziały innej stronie, kompensując umowę poprzez zawarcie innej umowy po drugiej stronie z inną stroną lub kompensując warunki z pierwotnym kontrahentem.

Ponieważ CDS są przedmiotem obrotu pozagiełdowego (OTC), wymagają skomplikowanej wiedzy na temat rynku i aktywów bazowych oraz są wyceniane przy użyciu branżowych programów komputerowych, są one lepiej dostosowane do inwestorów instytucjonalnych niż detalicznych.

Ryzyko rynkowe

Rynek CDS jest rynkiem pozagiełdowym i nieuregulowanym, a kontraktami często handluje się tak bardzo, że trudno jest stwierdzić, kto stoi na każdym końcu transakcji. Istnieje możliwość, że nabywca ryzyka nie będzie miał wystarczających środków finansowych, aby przestrzegać postanowień umowy, co utrudni wycenę kontraktów.

Niepewność zwiększa dźwignia finansowa związana z wieloma transakcjami CDS oraz możliwość, że powszechne pogorszenie koniunktury na rynku może spowodować masowe niewypłacalności i zagrozić zdolności nabywców ryzyka do spłacania swoich zobowiązań.

Podsumowanie

Pomimo tych obaw swapy ryzyka kredytowego okazały się użytecznym narzędziem do zarządzania portfelem i spekulacji i prawdopodobnie pozostaną ważną i krytyczną częścią rynków finansowych.

We use cookies to provide you with the best possible experience. By continuing, we will assume that you agree to our cookie policy